Gdy zaglądam w swój dowód osobisty, trudno jest mi uwierzyć, że mam już ponad pięćdziesiąt lat. Wciąż czuję się jak 40-latek. Chyba jestem żywym dowodem na to, że nie metryka najważniejsza, ale to, co w duszy gra. Nie szukam też wrażeń u boku kobiety piętnaście lat młodszej, bo to teraz w modzie ale właśnie w moim wieku (niech będzie sprawiedliwie). Chciałbym poznać kobietę, która kocha życie. Kogoś, kto na co dzień ma więcej powodów do uśmiechania się niż narzekania. Kobietę, która jest na tyle doświadczona i dojrzała, by stworzyć ze mną mądry związek, ale i na tyle dziewczęca i młodzieńcza, by ten związek był pełen szaleństwa i spontaniczności.Nie chcę siebie opisywać, bo ocenić mnie możesz tylko Ty, dając mi szansę na spotkanie..